op een dag zal ik zijn...

op een dag zal ik zijn
adem tussen woorden door
een moment, een idee,
een gedachte tussendoor,
zieltogend, zwanger met illusie,
rijp aan leemtes,
gevuld met discussies
over onderwerpen,
onderdanig bewerken
van de geest die mij beschrijft
en in een reflectie,
een kronkel van weleer
hield ik van mezelf
ooit een keer

waar de haven ligt...

weet je,
waar de haven ligt,
daar was het licht,
daar zag ik het,
tussen de wolken
en het mistige zicht,
door de golven,
over de brekers,
op mij gericht,
onder de duinen,
door de lucht,
stralend in mijn gezicht,
geborgen,
verborgen,
als een lentemorgen,
een lente,
morgen,
ochtend zonder zorgen
geen licht verborgen,
geen licht,
licht,
daar waar de haven ligt,
waar de haven,
licht,
weet je,
weet je waar de haven ligt?

interdiction de fumée...

la fumée…un nuage qui s’empare des senses,
dans laquelle on se perd quand le cœur s’élance,
le voile dense sur la peau aveuglant l’innocence,
et les yeux qui refusent d’accepter l’ignorance
à quoi bon toutes ces phrases, tout ces malentendus,
tant de mots que l’on jase, quand silence aurait dû,
un grand vide sans propos pour le mieux aurait tu
les syllabes ternissant sentiments impromptus,
la fumée…un nuage qui s’empare de l’essence
émotions qui se perdent quand les mots s’en balancent

bruggenhoofd

onder haar het water
uit de wolk
in de zee
boven haar de hemel
uit de wind
in de boom
over haar de voeten
uit de wil
in het niets

balans in het land

Als een mijlpaal
deel je dag in twee
zoek het evenwicht
tussen voor en na
tussen licht en lucht
bruine boom, groen veld
getekend in het land
de balans in de hand

Kunstwerk

Een vrouw, een kunstwerk,
materie vervreemd, beschreven
in een andere tijd, stralend in
twee, in drie dimensies, on-
doordringbaar en
mooi, plooien,
vouwen,
sluiers,
bloemen, haar
sensuele vormen
verhuld doch afgetekend
zachte dromen voedend, ele-
gant, verlegen, charmant, haar
blik afwendend, ons de rug toe-
kerend, maar steeds als nieuw,
inspirerend, een bron.

kunnen - willen - zijn

Ik kan wat jij niet kan. Ik ben stoer en sterk.
Ik schreeuw midden de nacht de longen uit m’n lijf.
De klanken weerkaatsen doorheen de lege straten, botsen op gesloten deuren en ramen, weergalmen in de oren van menig slaper.

Ik kan wat jij niet kan. Ik ben stoer en sterk.
Ik kraak een paal met bijhorend bordje krom.
De ijzeren staaf gaat verticaal op de grond liggen en verliest alle betekenis.
Mensen lopen ongeïnteresseerd voorbij,
alsof de stevige staak zo hoort te staan.

Ik kan wat jij niet kan. Ik ben stoer en sterk.
Een bloembak langsheen het water
staat niet op de plaats waar ik hem wil.
Ik kieper hem om en laat de aarde over het voetpad rollen.
Alsof de bak een slaapje steelt, streelt hij de grond met zijn zijde.

Ik kan wat jij niet kan. Ik ben stoer en sterk.
Met een spuitbus in de hand beklad ik een muur die niet de mijne is.
Ik kleur en smeur onbetekenis, mijn ergernis.

Ik kan wat jij niet kan. Ik ben stoer en sterk…
en eenzaam en alleen schreeuw ik om aandacht.
Zie mij, kijk naar mij, hoor mij…bevestig dat ik besta!

Blauw

Blauw is de lucht
het water

een vlucht

Blauw is de hemel

de aarde

een klucht

Blauw is de weemoed

de spiegel

een zucht

Blauw is het bloed

de adel

hun burcht

Blauw is de baard

piraat en

beducht

Blauw is het lied

the Scene

unplugged

Blauw als een kikker

Blauw als een paard

Blauw als een sticker

of Blauw als een taart

Blauw zet de toon

geen ziel onberoerd

Blauw in een boom

de zee afgevoerd

Blauw als een kleur

Blauw als een geur

maar boven dit al

Blauw als een deur

grappig...

grappig
hoe het kan
hoe het mag
ingang kent
in donkere uren
gewoon overdag
om de hoek
in de tuin
bij de bakker
op het plein
hoe het daglicht haar bekoort
met sterren doorboort
onderweg in de trein
op de top
in het dal
bij vuurwerk
en avondval
sluit me de ogen
aanschouw het licht
zelden zo ver
immer dicht

au de la...

au de la du néant,
ce grand vide
vibrant sous les vagues
ces vagues promesses
de demain
la veille de la lune
le soleil du chagrin
et mots qui passent
esquivant le chemin
qui mène mes pas
vers l’eau de là